Protest lekarzy weterynarii w Kutnie: Apel do ministerstwa o godne płace

Protest środowiska weterynaryjnego sparaliżował ruch przy jednym z największych punktów przetwórczych w regionie, stając się manifestacją głębokiej frustracji weterynarzy ignorowanych przez kolejne ekipy rządowe.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"2649"}

Przedstawiciele związków zawodowych i izb lekarskich z całej Polski dziś (13. października) otwarcie protestowali  oskarżali rząd o pozorowanie dialogu oraz doprowadzenie do kryzysu kadrowego w strukturach kontroli żywności. Związkowcy walczą z wielkim zastojem budżetowym. Brak waloryzacji stawek od 15 lat, stawia pod znakiem zapytania bezpieczeństwo konsumentów i płynność handlu międzynarodowego.

Wybór Kutna jako głównego miejsca do protestu nie był przypadkowy. To właśnie tutaj krzyżują się kluczowe szlaki transportu i przetwórstwa mięsnego w Polsce. Organizatorzy podkreślili, że pikieta pod dużym zakładem produkcyjnym ma uświadomić opinii publicznej i rolnikom, jak fundamentalną rolę w łańcuchu spożywczym pełni nadzór weterynaryjny.

Sara Meskel, reprezentująca Ogólnopolski Związek Zawodowy Pracowników Inspekcji Weterynaryjnej, zaznaczyła stanowczo, że ich codzienne obowiązki to ciężka, czasem niebezpieczna praca w terenie i na gospodarstwach, a nie urzędowe przekładanie papierów.

To nie jest praca urzędowa, to nie jest praca biurowa. Jesteśmy w terenie, tak jak tutaj jesteśmy pod zakładami, jesteśmy w terenie na gospodarstwach po to właśnie, żeby była bezpieczna żywność, żeby zwierzęta były zdrowe, żebyśmy mogli handlować z krajami trzecimi, z Unią Europejską, a branża rolno-spożywcza jeszcze dostarcza budżetowi państwa dużo środków. Chcemy, żeby pracownicy tej branży byli również zaopiekowani i żeby mogli pracować w godziwych warunkach, żeby mieli na czas wynagrodzenia, żeby mieli prawo, które odpowiada potrzebom aktualnym, żeby była kadra, która mogłaby wszystkie te zadania wykonywać. Więc apelujemy o to, żeby ministerstwo pochyliło się nad tymi wszystkimi naszymi pismami, bo mamy wrażenie, że one trafiają chyba do niszczarki i żeby się przygotowało na rozmowy z nami i odpowiadało na te postulaty.

- dodaje Meskel

Bartosz Woźniak ze Stowarzyszenia Urzędowych Lekarzy Weterynarii ujawnił że urzędowi lekarze weterynarii od de facto 15 lat nie uzyskali żadnej systemowej waloryzacji stawek.

Od 15 lat lekarz weterynarii urzędowy nie uzyskał żadnej waloryzacji stawki, żadnej, absolutnie. Te wszystkie opowieści, które pojawiają się w mediach, że lekarze weterynarii dostają podwyżki, to jest kłamstwo, proszę państwa. To, że lekarze dostali wyrównanie zaległości, to proszę przypomnieć sobie, mówimy o zaległościach 3-miesięcznych. W dniu ogłoszenia te zaległości nie były uregulowane, uregulowały się dopiero tydzień później. Bądźmy w końcu poważni. Panie ministrze, panowie ministrowie, wiceministrowie, szanowny główny lekarzu weterynarii, wojewódzcy lekarze weterynarii, naprawdę, zróbmy z tym porządek, bo nie walczymy tutaj tylko i wyłącznie o wynagrodzenia urzędowych lekarzy weterynarii. My tutaj mówimy o całej branży spożywczej, o potężnych pieniądzach dla budżetu państwa. Weźmy się do roboty.

- wyjaśnia przedstawiciel lekarzy weterynarii

Marcin Mioduszewski podnosi problem braku finansowania w Powiatowych Inspektoratach Weterynaryjnych, które są na pierwszej linii jeśli chodzi bezpieczeństwo żywnościowe Polski.

W tym momencie powiaty borykają się też z problemem finansowym, nie mają pieniędzy, nie mają funduszy na podstawowe czynności, nawet jak paliwo. Jest to niedopuszczalne, jeżeli na terenie kraju jednostka powiatowa inspekcji weterynaryjnej nie ma funduszy na podstawowe cele. My jesteśmy na pierwszej linii frontu, jeżeli chodzi o powiatowe inspektoraty weterynaryjne, to my mamy do czynienia z badaniem mięsa, z nadzorem tego, pobieraniem prób, eksportem, certyfikacją tej żywności i to my wysyłamy tę żywność na kraje trzecie, na kraje europejskie, a jesteśmy jednym z największych producentów, jeżeli chodzi o żywność, jeżeli chodzi o mięso na terenie Unii Europejskiej.

- mówił Mioduszewski z Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy Weterynarii

Monika Toborek - Prezes Rady Warszawskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej i członek Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej występując wspólnie z prezesami z Wielkopolski, zażądała od rządu zrezygnowania z pozorowanych rozmów do podpisania gwarancji płacowych, które pozwolą lekarzom godnie żyć.

Oczekuję od rządzących wreszcie rzeczywistych rozmów, a nie tylko pozorowanych i przede wszystkim takich rozwiązań, które będą nie tylko do zaakceptowania przez lekarzy weterynarii i przez całe środowisko weterynaryjne, ale które będą godnym wynagrodzeniem, które będą takimi warunkami, które pozwolą lekarzom weterynarii spokojnie pracować, spokojnie żyć, a nie tylko od pierwszego do pierwszego. Oczekujemy, że wreszcie po tym, jak lekarze weterynarii musieli zacząć protestować, wreszcie rządzący będą chcieli z nami rozmawiać jak godny z godnym, uczciwie.

- dodaje Toborek

Protestujący lekarze uzyskali silne wsparcie w sektorze producentów rolnych. Karol Rytel, reprezentujący Związek Zawodowy Rolników Indywidualnych „Orka”, ostro skrytykował dotychczasową politykę państwa, która polega na nakładaniu kolejnych restrykcyjnych obowiązków administracyjnych na branżę agro przy jednoczesnym finansowym głodzeniu ludzi, którzy mają te procedury kontrolować.

Nie może być taka sytuacja, że pensje i wynagrodzenia dla lekarzy są w systemach funduszy rezerwowych. Jeżeli trzeba przekierować gdzieś środki, bo gdzieś jest większa potrzeba, to się zabiera pieniądze. A ludzie, którzy uczciwie pracują i żądają czego? Tylko tak naprawdę godnego wynagrodzenia za uczciwą pracę. Ich głos jest niesłyszany, nimi można pomiatać, im można nie płacić. To nie jest dopuszczalne. Nie jest dopuszczalne z tego względu, że to godzi w bezpieczeństwo żywnościowe.

- wyjaśnia Rytel

Zgromadzeni rolnicy i lekarze wspólnie skandowali głośne hasło: „Rolna płaca, ciężka praca!”, akcentując, że w tej walce chodzi przede wszystkim o szacunek, ludzką godność oraz skuteczną obronę granic Polski przed napływem nieprzebadanej i niebezpiecznej żywności z krajów trzecich.