materiały partnera
Pierwszym krokiem powinno być wystąpienie do banku z wnioskiem o zmianę warunków spłaty. Dostępne rozwiązania obejmują wydłużenie okresu kredytowania, czasowe zawieszenie spłaty kapitału przy dalszym regulowaniu odsetek, zmianę systemu rat z malejących na równe albo umowne zawieszenie spłaty w zakresie przewidzianym umową. Warto pamiętać, że przy opóźnieniu w spłacie bank ma ustawowy obowiązek poinformować kredytobiorcę o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację i wyznaczyć na to termin — a jego pominięcie wpływa na skuteczność późniejszego wypowiedzenia umowy.
Drugim instrumentem, obecnie najistotniejszym, jest Fundusz Wsparcia Kredytobiorców prowadzony przez Bank Gospodarstwa Krajowego. Udziela on wsparcia w formie nieoprocentowanej pożyczki przeznaczonej na pokrywanie rat kredytu hipotecznego, w wysokości do 3 000 zł miesięcznie, przez okres do 40 miesięcy — co daje maksymalnie 120 000 zł. Środki przekazywane są bezpośrednio na rachunek kredytu. Wniosek składa się we własnym banku, który przekazuje go do Banku Gospodarstwa Krajowego.
Kancelaria prowadzi sprawy bankowe dotyczące unieważnienia kredytu oraz doradza kredytobiorcom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej.
Aby uzyskać wsparcie, należy spełnić co najmniej jedną z przesłanek ustawowych: posiadanie przez któregokolwiek z kredytobiorców statusu osoby bezrobotnej, przekroczenie przez miesięczną ratę czterdziestu procent dochodów gospodarstwa domowego albo osiąganie dochodu, który po odjęciu raty nie przekracza ustawowych progów — w 2026 roku wynoszą one 2 525 zł dla gospodarstwa jednoosobowego i 2 057,50 zł na osobę w gospodarstwie wieloosobowym. Progi te podlegają corocznej weryfikacji. Ustawa przewiduje również wyłączenia: wsparcie nie przysługuje między innymi przy utracie pracy z własnej winy, przy posiadaniu innej nieruchomości mieszkalnej oraz gdy bank wypowiedział umowę kredytu przed złożeniem wniosku.
Wsparcie jest zwrotne, jednak na warunkach korzystniejszych niż jakikolwiek produkt komercyjny. Po zakończeniu wypłat rozpoczyna się dwuletni okres karencji, po którym następuje spłata rozłożona na dwieście rat. Po terminowym uregulowaniu stu trzydziestu czterech rat pozostałe sześćdziesiąt sześć podlega umorzeniu. Oznacza to, że przy pełnym wykorzystaniu wsparcia i terminowej spłacie znacząca część otrzymanej kwoty nie podlega zwrotowi. Przewidziano również instytucję promesy — kredytobiorca planujący sprzedaż nieruchomości może wystąpić o przyrzeczenie udzielenia pożyczki na spłatę zadłużenia.
Zanim kredytobiorca sięgnie po którykolwiek z tych instrumentów, warto zadać pytanie o samo zobowiązanie. Jeżeli umowa zawiera niedozwolone postanowienia — co dotyczy zdecydowanej większości umów walutowych z lat 2005–2011, ale bywa również przedmiotem sporu przy zobowiązaniach złotowych — saldo zadłużenia może być ustalone wadliwie, a w skrajnym przypadku sama umowa może okazać się nieważna. Restrukturyzacja zobowiązania, którego wysokość jest zawyżona, rozwiązuje problem doraźnie, ale utrwala stan wynikający z wadliwej umowy.
Najbardziej kosztowną reakcją jest zaprzestanie spłaty bez podjęcia jakichkolwiek działań — prowadzi to do wypowiedzenia umowy, postawienia całego zadłużenia w stan wymagalności i egzekucji z nieruchomości. Ryzykowne bywa również zaciąganie kolejnych zobowiązań na pokrycie bieżących rat, ponieważ pogłębia to problem przy wyższych kosztach. Warto natomiast reagować wcześnie: instrumenty pomocowe są dostępne przed wypowiedzeniem umowy, a po nim znaczna ich część przestaje przysługiwać.
Jeżeli Twoje zobowiązanie wynika z umowy kredytu walutowego, warto najpierw sprawdzić samą umowę — kancelaria prowadzi sprawy frankowe również dla osób zalegających ze spłatą. Aby omówić swoją sytuację, skontaktuj się z kancelarią.
Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi porady prawnej. Każda sprawa wymaga indywidualnej analizy prawnej. W celu uzyskania profesjonalnej pomocy prawnej prosimy o kontakt z kancelarią.
